• en
  • fa
به وبسایت شرکت مهندسی و تحقیقات صنایع لاستیک خوش آمدید

پیرامون ارتباط دانشگاه و صنعت

اگرچه زمان زیادی از ورود دانشگاه و صنعت به کشور می‌گذرد و همیشه موضوع ارتباط بین این دو مورد بحث بوده است، اما بنا به گفته ی کارشناسان، توفیق موردنظر در این زمینه حاصل نشده و هم‌چنان چگونگی انجام این ارتباط مورد سؤال است. البته در این نوشتار نه قرار است و نه می‌توان راهکار برای این مسأله ارائه کرد، بلکه هدف، یک یادآوری ست برای صنعت‌گران و نیز متخصصان دانشگاهی علاقه­مند به صنایع مرتبط، از جمله صنایع تولیدکننده ی تایر، که نگاه دوباره‌یی به گذشته و حال این ارتباط داشته و با جمع‌بندی آن، مسیر وسازوکار مناسب جهت ارتقای این صنعت را طراحی کنند.

با نگاهی به تاریخ صنعتی کشورهای توسعه یافته می‌توان بیان کرد که چنانچه درک روشنی از سیاست‌های اساسی و راه‌کارهای اجرایی دانشگاهی و نیز تفاوت‌ها بین هدف‌های دانشگاه و صنعت موجود باشد، همکاری و تعامل بین دانشگاه و صنعت می‌تواند به منافع هر دو طرف منجر شود و در نهایت تأثیر چشم‌گیری بر رشد تولید و توسعه‌ی صنعتی کشور بگذارد.

فعالیت‌های صنعتی و خارج دانشگاهی اعضای هیأت علمی دانشگاهها سبب کسب تجربه‌های ارزشمندی می‌شود که در فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی آنان تبلور پیدا می کند، و در نتیجه‌ی آن فرصت‌های بهتری برای کسب دانش توسط دانشجویان فراهم می شود و هم‌چنین انتقال دانش و فناوری به صنعت و جامعه تسهیل می‌شود. از طرف دیگر انتقال دانش نوین به صنعت موجب بهبود کیفیت، افزایش تولید و پایین آمدن هزینه‌های آن می‌شود؛ در نتیجه علاقه­مندی به استفاده از کالای داخل افزایش یافته و این خود رونق کسب‌وکار را به همراه دارد، ضمن آن‌که از واردات کاسته شده و زمینه‌های استقلال اقتصادی فراهم می‌شود.

برای تحقق یافتن این امر پیشنهاد می‌شود که موارد زیر مورد توجه قرار گیرد:

  • عدم اطمینان صنعت‌گران به دانش دانشگاهیان داخلی برطرف شود. البته این تنها مختص صنعت‌گران نیست، شاید باور مسؤولان و جامعه نیز باشد. یکی از ابزارها برای کمک به این موضوع، رسانه‌ها هستند.

  • این نگرش در صنعت‌گران که دانشگاهیان را رقیبِ خود می‌دانند و مایل به بهره‌گیری از دانش آنان نیستند، حذف شود. در این نگرش، صنعت‌گر خود را بر همه چیز توانا می‌بیند و احساس نیاز نیز نمی‌کند، در نتیجه در یک چارچوب محدود می شود و درعمل ارتقا و ابتکاری رخ نمی‌دهد.

  • دانشگاه در کنار صنعت قرار گیرد یا به عبارت بهتر، بخش تحقیق و توسعه‌ی صنایع ارتباط مستقیم، دائم و کارایی را با اعضای هیأت علمی مرتبط با کارشان برقرار کنند. این روند باعث می‌شود که:  ۱- پژوهش به صورت مستمر انجام شود تا ضمن رفع مشکلات خاص، همیشه زمینه برای رشد و شکوفایی توانمندی‌ها فراهم باشد و در راستای آن نوآوری‌ها اتفاق بیفتد، ۲- دانشجویان، توانمندی لازم را برای مواجهه با مشکلات صنعت کسب کنند و آماده‌تر جذب بازارکار شوند، ۳- طرح‌های میان مدت و بلندمدت پژوهشی و تولیدی ارائه شود، ۴- کارشناسان صنعت ضمن کار در محیط خود، امکان افزایش توانمندی و اخذ مدارک بالاتر دانشگاهی را پیدا ‌کنند، ۵- در این دکتر روند، به پژوهش تنها از بُعد درآمدزایی مقطعی و عاجل نگاه نمی‌شود، بلکه یک نگاه آینده‌نگرانه نیز مدنظر است.

  • سازوکارهای قانونی تسهیل شده‌یی برای صنایع جهت ارتباط‌گیری با دانشگاه‌ها برقرار شود، به‌گونه‌یی که صنایع بتوانند ضمن بهره‌مندی از نتیجه‌های ارتباط صنعت و دانشگاه، از حمایت‌های تشویقی نیز برخوردار باشند. این حمایت‌ها ارتباط اولیه را می‌تواند تسهیل کند.

  • اعضای هیأت علمی دانشگاه ضمن برخورداری از تشویق جهت برقراری ارتباط باصنعت، لازم است که جهت تنظیم روابط خود با صنعت از نیازها، روش‌های ارتباط و تعهداتی که طرفین ارتباط باید بپذیرند مطلع باشند.

این نوشتار نقطه‌نظرات پیشنهادی نگارنده است و می‌تواند مورد پذیرش، نقد یا تکمیل واقع شود. انتظار می‌رود که شما مخاطب محترم با تکیه بر دانش و تجربه‌های ارزشمند خود آن را بررسی فرموده و این نشریه را نیز از آن‌ها مطلع فرمایید. ضمن آن‌که از برگزاری یک جلسه‌ی هم‌اندیشی برای بررسی موضوع با حضور صاحب‌نظرانی که مایل به مشارکت هستند استقبال می‌شود.

نویسنده :دکتر اعظم جلالی